De Pinkfactor: Eric Geerts

“Met het Crisisdienst Platform krikken we de standaard weer verder op. Bijdragen aan het maken van slimme oplossingen die gebruikers écht helpen, dat is waar ik energie van krijg.“

Werk: Senior Software Engineer Crisisdienst Platform  

Privé: single, houdt van legpuzzels en speelt Einaudi op zijn elektronische keyboard, “omdat het rustgevend is”. 

Hoe ben je bij PinkRoccade GGZ terechtgekomen?  

“Ik studeerde informatica aan Hogeschool Windesheim en zocht een afstudeeropdracht. Die vond ik bij ‘My Health Online’ van PinkRoccade Healthcare: gegevens integreren en ontsluiten via een zwangerschapskaart. Best wel technisch. Maar daar hou ik van. Op de middelbare school typte ik al pagina’s code over om spelletjes te spelen op mijn rekenmachine. Na mijn afstuderen kon ik blijven. Ik begon met losse opdrachten en kwam daarna in het framework-team. Dat ging in 2016 over van Healthcare naar GGZ. Ik ben honkvast, dus ik ben er nog steeds.” 

Wat trekt je aan de GGZ?  

“Je hebt drogere materie en je hebt meer sprekende materie. De GGZ heeft behandelaren en cliënten, concrete dossiers en afspraken. Programmeren is programmeren, maar het werken hier is toch anders dan software maken voor bijvoorbeeld een verzekeringsmaatschappij. Minder abstract, levendiger eigenlijk, ook al werk ik op de achtergrond als backender. Mijn opdrachtgever is eigenlijk onze eigen product owner, zij verzamelt en prioriteert de wensen van onze klanten. Ik ben in het verleden ook weleens ingevlogen bij klanten om problemen op te lossen. Het is leuk als mensen merken dat je precies weet waar je het over hebt, dat je er bent om ze te helpen en dat die waardering er ook is.” 

Herken je jezelf nog in het vak van vijftien jaar geleden?  

“Het is professioneler en strikter geworden. Vroeger deden we relatief weinig technische testen, nu is het standaard. En de ontwikkelcyclus wordt steeds korter, ook door bijvoorbeeld verbeterde tooling. Je bent dus productiever. En er is nog meer aandacht voor onderhoudbaarheid en leesbaarheid dan toen ik in dienst kwam. De regels zijn scherper, er zijn meer best practices. En we hebben nu natuurlijk ook AI. Dus ik ben veel meer aan het prompt engineeren, reviewen en bijsturen van de tools die we gebruiken. Super leuk om me daar verder in te verdiepen. De ontwikkelingen volgen elkaar in rap tempo op, het is echt een leerproces en houdt je scherp.” 

Wat maakt het Crisisdienst Platform leuk om aan te werken?  

“Het allerleukst vind ik het om alles technisch helemaal dicht te timmeren. Goede code: leesbaar en functioneel volledig. Zo bouwen we bijvoorbeeld ook ons ECD. Maar met het Crisisdienst Platform krikken we de standaard toch weer verder op. Het is technisch anders, een volledig nieuwe en moderne oplossing. En we werken meer als DevOpsers, met continue updates. Ik ben gevraagd of ik bij dit team wou en ik had zelf ook een beetje ingefluisterd dat ik er eigenlijk wel graag bij wilde. Ik beschouw ons wel als een high performance team. We werken keihard samen, maar het is ook super sociaal en we hebben veel lol met elkaar. Ook fijn: we hebben een mooie balans tussen mannen en vrouwen. Dit geeft echt een heel frisse energie en creativiteit.” 

Wat is jouw Pink-factor? 

“Ik werk al heel wat jaren bij Pink, ben echt een beetje een stamgast hier. Ik woon vlakbij kantoor dus ik ben er bijna elke dag. Ik hou ervan om collega’s een beetje te triggeren,  zowel met een geintje maar ook serieus op de inhoud. Ik bemoei me graag met alles wat ik opvang in de gesprekken en moedig mensen aan om het altijd weer beter te doen, ze te challengen. Dat vind ik mijn Pink-factor.”